چشم ِ تو تنها علت ِ شبهای بی خوابی ست!

آغوش ِ تو دریایی از یک دسته مرغابی ست!

دیوانه بودن سرگذشتی خوب و شیرین ست!

وقتی تو ماهی، برکه هم آرام و مهتابی ست!

گنجشک ها در یک دو راهی راه گم کردند

سقف دو پلکت آشیان  ِ خوب و جذابی ست!

باران به چشم  ِآسمان بعد تو برگشته ست!

دریا، از آشوبی که برپا کرده ای، آبی ست!

تقدیر موجی این چنین خو کرده بر ساحل

یک عمر، بی تابی ست، بی تابی ست،

                                       بی تابی ست! 

دل به چشمان ِ غم انگیز تو ایمان دارد

داغ ِ تو در دل ِ ما، مانده و جریان دارد

زخمی ِ خنجر خونی شدن از ما که گذشت ...

زنده مرگ است که صد قافله مهمان دارد

باد پیراهنی از عطر ِ تو بر تن دارد

آسمان دل ِ ما چشم به باران دارد

پر و بالی ست پر از زخم ِ رسیدن تا تو

قلّه ی ِ قاف تو سیمرغ فراوان دارد

نام ِ تو خون شده و در رگ ما می جوشد

عشق صد بار اگر کشته شود جان دارد